ม.ต้น  เป็น สิ่ง ที่ กู ความ จำ ไป ตลอด ชี วิต ว่า กู เคย รวม ทุกข์ รวม สุข กับ พวก มึง มา ไป เที่ยว เต้น แท่ง การ พนัน ครบ กู คง ลืม พวก มึง ไป ไม่ ได้ก่อน อื่น กู ต้อง ขอบ ใจ พวก มึง มาก ที่ ทำ ให้ กู ได้ รู้จักกับคำว่า เพื่อน
และ อีก คำ นึง คือ มิตรภาพของความเป็นเพื่อน มัน คง ไม่ สำคัญ
สำ หรับ ใคร บาง คน แต่ สำ หรับ กู มัน คือ ความ ทุกข์ ที่ กู ไม่ มี วัน ลืม
แต่ ก่อน มัน ก้อ คือ ความ สุข ที่ เรา ได้ ร่วม สร้าง กัน มา กู จึง ได้ รู้ ว่า
การ จาก ลา มึง เป็น อย่าง ไร พรุ้ง นี้ แล้ว สิ นะ 19/ก.พ/2552
วัน ที่ กู จะ ได้ อยู่ กับ พวก มึง เป็น วัน สุด ท้าย เหอะ ๆ พอ คิด แล้ว มัน ก้อ
เศร้า เนอะ แต่ ใน ที่ สุด ก้อ ต้อง จาก กัน ความ สุข ที่ สุด ท้าย ก้อ ต้อง จบ
ลง ด้วย ความ ทุกข์ เหอะ ๆ ช่วง เวลา อัน ยาว นาน ที่ ทำ ให้ กู ได้ รู้ จัก พวก
มึง อีก หลาย ๆ อย่าง แต่ บาง คน กู ก้อ ทะ เลาะ กับ มัน ไป บาง กู อยาก
บอก ว่า กู ขอโทษ  สุด ท้าย นี้ ขอ ให้ พวก มึง มี ความ สุข นะ โชค ดี
ByeBye My Friend Chinorot 105 เพื่อนกันตลอดไป